Tijdens de Kerst- en Nieuwjaardagen organiseert de Parochie Wijgmaal, in samenwerking met de vereniging ‘Gastvrij Wijgmaal’ en Oxfam Wereldwinkel Wijgmaal, een lokale voedselinzamelactie.

Vorig jaar bracht de actie maar liefst 705 kg aan levensmiddelen op. De opbrengst van de actie wordt aan de kwetsbaarste bewoners van Wijgmaal bezorgd.

Maar solidariteit in Wijgmaal beperkt zich niet tot de feestdagen. Er gebeurt nog veel meer. Herman Verbruggen, voorzitter van de parochieploeg, licht toe.

Lokale gezinnen in nood

Is de Solidariteitstafel (voedselinzameling voor Kerst) al lang een initiatief in de parochie?

HV: Het is een initiatief dat door de Pastorale Zone Leuven gelanceerd is. Vroeger heette dit – wat negatief – “de Tafel der Armen”. Drie jaar geleden is gekozen voor de nieuwe naam “de Tafel der Solidariteit”.

De originele intentie was dat alle parochies die deelnamen, hun opbrengst schonken aan een gemeenschappelijk doel. Voor ons was dat het Vluchtelingenhuis in Wilsele, een veilig oord voor vluchtelingen die een asielprocedure hebben lopen.

Tegelijk begonnen we door te krijgen dat er in Wijgmaal gezinnen zijn die serieuze financiële moeilijkheden hebben. We hebben een fantastische medewerker in Karen Stes. Zij werkt voor Leuven Helpt, en bezoekt regelmatig de lokale school. Van de leerkrachten krijgt zij informatie over waar er noden zijn. Zo weten we dat er in Wijgmaal 55 gezinnen van het OCMW leven, en dat voor een deel van die gezinnen de OCMW steun onvoldoende is om een menswaardig leven te leiden.

De beslissing is dan genomen het grootste gedeelte van de opbrengst te reserveren voor de meest noodlijdende gezinnen in Wijgmaal. Wanneer de inzamelactie afloopt worden er 35 voedselpakketten gemaakt. Karen brengt die naar de 35 meest noodlijdende gezinnen.

De inzamelactie loopt van zondag 30 november tot zondag 4 januari. Elk jaar opnieuw wordt de folder verspreid in de postbussen van alle woningen in Wijgmaal door vrijwilligers van ‘Gastvrij Wijgmaal’. Mensen kunnen levensmiddelen deponeren op de tafel achteraan in de kerk.

Een belangrijke partner is Oxfam Wereldwinkel Wijgmaal. Mensen kunnen daar levensmiddelen kopen en achterlaten. Een medewerker van Oxfam brengt die goederen dan regelmatig naar de verzamelplaats in de kerk.

“De Solidariteitstafel staat hier het hele jaar. Elke week komen mensen uit het dorp langs om levensmiddelen te deponeren. Als je hier morgenvroeg komt, is het voedselkastje aan de muur van onze kerk leeg. Elke dag.”

Wijgmaal helpt het hele jaar door

Jullie Solidariteitstafel is opgesteld achteraan de kerk. Daarstraks vertelde je dat die tafel na de Kersttijd niet weggenomen wordt.

HV: De Solidariteitstafel in de kerk staat er het hele jaar! Mensen deponeren daar het ganse jaar levensmiddelen. Echt allerlei mensen komen zaken brengen: jong en oud. Mensen die ik niet ken. Ook mensen die helemaal niet kerkelijk zijn. Solidariteit is in ons dorp goed ingeburgerd.

Daarstraks aan de buitenmuur van de kerk zag je ons voedselkastje. Ook dat kastje hangt er het hele jaar door. We hebben hier een goed lopend systeem. Leen – die enkele huizen verderop woont – opent ’s morgens de kerk en sluit die ’s avonds af. Drie keer per dag maakt ze de tafel leeg en bergt de donaties op in onze voorraadkamer. Elke dag plaatsen we voedingsmiddelen in het kastje aan de muur. En elke morgen is dat voedselkastje leeg.

Dat loopt zo het hele jaar. En het werkt. Ook tijdens de Kerst wordt een deel van de levensmiddelen bewaard om het voedselkastje dagelijks aan te vullen.

Een gastvrij Wijgmaal

‘Gastvrij Wijgmaal’ duikt overal op in jullie verhaal. Is het een vzw?

HV: ‘Gastvrij Wijgmaal’ is een feitelijke vereniging. We beschrijven ons als een netwerk van bewoners die betrokken zijn bij het onthaal van nieuwe inwoners in Wijgmaal. Dat kunnen Belgen of niet-Belgen zijn. We helpen ook mensen die al langer in Wijgmaal wonen, die door omstandigheden in een precaire situatie zijn aanbeland. Voor ons werk ontvangen we een subsidie van stad Leuven.

‘Gastvrij Wijgmaal’ is opgericht als antwoord op de noden van vluchtelingen. Sinds 2015 hebben heel wat vluchtelingen een onderkomen gevonden in ons dorp. Marnix Beyen – de oprichter van ‘Gastvrij Wijgmaal’ – stelde vast dat die vluchtelinggezinnen kampten met armoede. Hij was hier voetbaltrainer, en zag dat de jongens en meisjes die wilden voetballen hun lidgeld niet konden betalen.

Marnix heeft dan een heel project in gang gezet. Hij schreef alle verenigingen aan, vroeg wie wilde meewerken. Nu zijn we met een 25-30-tal mensen in Wijgmaal die zich het lot van onze kwetsbaarste bewoners aantrekken. Twee daarvan werken bij CAW Leuven – maar het is een heel diverse groep.

“Gastvrij Wijgmaal helpt dorpsbewoners die het moeilijk hebben de financiële eindjes aan mekaar te knopen. 35 gezinnen zijn zelfs niet in staat om in hun dagelijks levensonderhoud te voorzien.”

Solidariteit kan op vele manieren

Wat doen de vrijwilligers van ‘Gastvrij Wijgmaal’ concreet?

HV: Ik vertelde al: de vrijwilligers helpen bij het inzamelen van voedingswaren voor de Solidariteitstafel, en transporteren levensmiddelen naar mensen die ze het meest nodig hebben.

De hulp die ‘Gastvrij Wijgmaal’ biedt, is heel divers. Het beperkt zich niet tot financiële steun. Een vluchtelingengezin heeft bv. meubilair nodig, of een tweedehandsfiets zodat een kind naar school kan. Dan wordt het netwerk aangesproken. Er springt ook een vrijwilliger met een verhuiswagen bij.

Een jaar geleden arriveerde een kwetsbaar gezin in Wijgmaal. Een moeder die het mentaal moeilijk had, met drie kinderen. Het bleek nodig de kinderen buitenshuis te plaatsen – in Sint-Truiden. Elke week vervoerden we die moeder met de auto zodat ze haar kinderen kon bezoeken. Dan spraken we een beurtrol af.

Een voorbeeld waar we heel fier op mogen zijn. Een Irakees vluchtelingengezin kwam hier aan, een moeder met drie opgroeiende jongens. Heel slimme kinderen. Maar zonder middelen, onbekend met wat in Vlaanderen voorhanden is. Eén van onze leden – Dan, een professor emeritus van de KU Leuven – hoorde dat één van die jongens geneeskunde wilde studeren. Hij heeft die jongeman een jaar klaargestoomd voor de universiteit – als prof kende hij natuurlijk alle wegen die aan de universiteit moesten bewandeld worden, om die jongen zijn kansen te geven.

Die jongeman studeert nu geneeskunde. Ik vind dat zó knap. Dan hoefde dat helemaal niet te doen, maar heeft zich daarin vastgebeten.

“Ik zie veel mensen in Wijgmaal die betrokkenheid willen tonen bij de noden in ons dorp. Dat is een diepchristelijke waarde: de caritas. Maar het is ook een diepmenselijke waarde.”

Caritas is een diepmenselijke waarde

Je bent intens betrokken bij ‘Gastvrij Wijgmaal’, bij de Solidariteitstafel. Welke rol speelt jouw christelijk geloof daarin?

HV: Ik kom uit een christelijk gezin, waar solidair zijn met de paplevel meegegeven werd. Moeder en vader waren betrokken bij het werk in de parochie. Het zal wel een stuk in mijn genen zitten. Ook mijn beroepskeuze zal er iets mee te maken hebben: als verpleegkundige heb ik op spoedgevallen en intensieve zorgen gewerkt. De aandacht voor zorg.

Ik moet zeggen: voor de oprichting van ‘Gastvrij Wijgmaal’ was ik me niet bewust van de noden in ons dorp. Ik was uitgenodigd op de startvergadering 10 jaar geleden. Toen zijn de schellen van mijn ogen gevallen.

We zijn kleine mensen op deze wereldbol, maar we kunnen allerlei goede initiatieven nemen. Het is dankbaar te zien dat je daarin niet alleen staat. Er zijn veel mensen in ons dorp die niets te maken hebben met de kerk, maar iets willen doen voor mensen in Wijgmaal die het moeilijk hebben.

Ook de bedrijven in ons dorp dragen een steen bij. De lokale SPAR schenkt ons periodiek goederen, ook nu weer in de Kersttijd. Bij restaurant ‘De Brug’ mogen onze vrijwilligers elke vrijdag ophalen wat nog in de frigo steekt. Die levensmiddelen brengen ze naar mensen in Wijgmaal die ze goed kunnen gebruiken. Ik vind het knap dat er solidariteit leeft op de vloer van die bedrijven.

Zijn dat christelijke mensen? Ik weet dat niet, het moet ook niet. Solidariteit is niet alleen kerkelijk, het is een diepmenselijk gegeven. Het is een gevoel dat in ons wortelt: “We kunnen een verschil maken voor de mensen in de buurt die het moeilijk hebben”.

Een voedingstil in uw dorp?

HV: Ter afsluiting, nog een mooi idee. In vele dorpen heb je een boekentil. Mensen laten daar boeken achter die ze niet meer nodig hebben, zodat anderen ze kunnen meenemen.

Welnu, het kastje dat aan de muur van onze kerk hangt is een voedingstil. Mensen zetten daar levensmiddelen in die anderen mogen meenemen. Zoiets is mogelijk, het is zelfs helemaal niet moeilijk. Het zou een warm initiatief zijn wanneer andere dorpen ook met een voedingstil beginnen.

Op de Facebookpagina van ‘Gastvrij Wijgmaal’ kan je op de hoogte blijven van het werk dat de vrijwilligers verzetten. Je vindt er ook concrete tips hoe jij kan helpen. 

Uiteraard kan je steeds levensmiddelen deponeren op de Solidariteitstafel opgesteld achteraan de parochiekerk Sint-Hadrianus te Wijgmaal! Dat kan het hele jaar door.